"Vrij mens-zijn, wat voelt dat echt"

Ik voel in de diepte dat het dat is waarom wij hier zijn. Dat daar een krachtig veld ligt, wat vraagt om gezien te worden. Wat wil schitteren in mij en misschien ook wel in jou? In al zijn kwetsbaarheid en het diepe voelen daar waar de vrije mens is, daar wie ik diep van binnen ben...ben ik vrij mens.

Mens-zijn is ook een worsteling. Het zoeken naar antwoorden, en ontdekken dat het nooit bevredigt. Het antwoord roept altijd weer een nieuwe vraag op. Dat maakt dat mijn interesse in mezelf en in mijn medemens sterk is gegroeid. Mijn ervaring leert inmiddels dat spontane ontmoetingen met inspirerende mensen mijn leven enorm verrijkt en daar ben ik hun dankbaar voor.

Aangenaam, ik ben Eugène Luijten. Zeg maar Eus.

Ik zie de authentieke mens als inspiratiebron. Zij die mij verrijken door hun persoonlijke, inspirerende en vaak ingrijpende verhalen. Ik verwonder mij telkens weer hoe snel ik het vertrouwen win en hoe open mensen naar mij zijn, waardoor ik hun bijzondere verhalen geduldig op papier kan zetten en hun 'zijn' op de gevoelige plaat mag vastleggen.

Levende verhalen, open boeken

Wat zeg je? We lopen vaak als gesloten boeken door de wereld. Daar hebben we onze redenen voor. De een schaamt zich, de ander draagt een schuldgevoel met zich mee en weer een ander denkt dat niemand op zijn/haar verhaal zit te wachten. Het kennen van elkaars verhalen voorkomt dat we oordelen en veroordelen op grond van vooroordelen. We zijn zo geconditioneerd en denken in vaste patronen, dat doen we allemaal...dat doe jij, ik, zij, wij, hij. Die moeten we doorbreken en ontrafelen. Dat doorbreken en ontrafelen heb ik ook in mijn eigen leven gedaan, waardoor ik nu open en kwetsbaar naar de buitenwereld kan zijn. Lees mijn verhaal

Mijn ouders werden mijn inspiratiebron om mensen te gaan interviewen

In mijn eerst jaren van volwassenheid liep ik vast, omdat mijn vader destijds een dominante rol liet zien. Achteraf gebleken deed hij dit uit bezorgdheid en liefde. Ik wilde zelfstandig, onafhankelijk en vrij zijn, en startte in 1989 een eigen onderneming. Ik liet toe dat mijn vader het ondernemingsplan maakte, de financiën deed en plannen voor de toekomst maakte. Het resulteerde naar verloop van jaren in een koude relatie, omdat ik mij niet zelfstandig en vrij genoeg voelde. Uiteindelijk moest ik hem loslaten. Een dubbelgevoel. Het knaagde aan mij en zag ook dat het iets met mijn ouders deed. Jaren gingen voorbij, totdat ik besefte dat IK degene was die het initiatief moest nemen om onze relatie te herstellen. Wil je weten hoe? Lees hier verder>>